Deze groep koolhydraten, die door de meeste mensen perfect wordt verdragen, veroorzaakt bij personen met een prikkelbare darm kleine of grote ongemakken. Deze mensen kunnen baat hebben bij een intermitterend FODMAP-arm dieet.
FODMAP is het acroniem van fermentable by colonic bacteria Oligosaccharides, Disaccharides, Monosaccharides and Polyols. Het omvat alle complexe suikers, waaronder lactose, fructose, mannitol en sorbitol, die in veel voedingsmiddelen van nature aanwezig zijn of vaak worden toegevoegd (met name polyolen) aan bewerkte en ultrabewerkte voedingsmiddelen.
Wanneer deze verbindingen niet in de dunne darm worden verteerd zoals het zou moeten, worden ze door de bacteriën in de dikke darm afgebroken. In de tussentijd zijn de suikers al gefermenteerd, wat flatulentie en krampen veroorzaakt.
Een onevenwichtige darmflora en een doorlaatbaar geworden darmslijmvlies bemoeilijken de verwerking ervan door het spijsverteringsstelsel.
De lijst met FODMAP-rijke voedingsmiddelen is lang! Complexe suikers, de voornaamste energiebron voor ons lichaam, komen in heel wat gewassen voor, zoals fruit, groenten, peulvruchten en granen.
Het is een hele uitdaging om FODMAP’s uit uw dieet te weren! Daarom zijn de mate van ongemak, de frequentie ervan en de manier waarop deze ongemakken uw leven hinderen van doorslaggevend belang om tot actie over te gaan. Soms is het de prijs die u moet betalen om weer een normale spijsvertering te krijgen.
Begeleiding van een gezondheidsprofessional en/of diëtist(e) is onontbeerlijk om een beperkend FODMAP-arm dieet, dat ook tot voedingstekorten kan leiden, tot een goed einde te brengen. Het komt erop neer dat u minder groenten eet, terwijl groenten een onmisbare bron van voedingsvezels zijn en de favoriete voeding van de bacteriën in onze darm.
Een dieet zonder FODMAP’s kan echter al snel zijn voordelen bewijzen. 70% van de mensen met het prikkelbaredarmsyndroom (PDS) ziet hun ongemakken al na één week dieet afnemen. Voor een langdurig resultaat wordt echter een duur van 2 tot 4 maanden aangeraden. Elk dieet wordt gevolgd door een plan voor herintroductie van de voedingsmiddelen.
De groep FODMAP's die in granen zit, behoort tot de groep van de fructanen. Gluten is een eiwit. Maar fructanen zitten in granen met gluten (tarwe, gerst, rogge, khorasantarwe en spelt). Soms is het moeilijk kiezen tussen suiker en eiwit! Brood met gist (dat minstens 20 uur heeft gerezen) heeft bijvoorbeeld een laag gehalte aan FODMAP’s, terwijl glutenvrij brood vaak wordt gemaakt met FODMAP-rijke ingrediënten (inuline, melasse, honing). Er geldt dan ook maar één regel: lees het etiket voordat u het product eet!
De invoering van een FODMAP-arm dieet verloopt in drie verschillende fasen.
De eerste eliminatiefase duurt 4 tot 6 weken, een periode die nodig is om een aanzienlijke vermindering van de spijsverteringsongemakken waar te nemen. Er bestaan tolerantietests om na te gaan welke voedingsmiddelen problemen veroorzaken.
De geleidelijke herintroductiefase, die nog eens 6 tot 8 weken duurt. Elke groep FODMAP's wordt afzonderlijk opnieuw ingevoerd, waardoor het mogelijk wordt om precies vast te stellen welke voedingsmiddelen problematisch zijn voor elke patiënt.
De laatste personalisatiefase vindt plaats op de lange termijn. Deze fase is gericht op het in stand houden van een evenwichtige voeding door alleen de FODMAP's te vermijden die slecht worden verdragen. Deze progressieve aanpak voorkomt voedingstekorten terwijl de diversiteit van de darmmicrobiota behouden blijft.
Er bestaan tolerantietests om na te gaan welke voedingsmiddelen problemen veroorzaken. Na een FODMAP-arm dieet (low FODMAP) volgt er standaard een geleidelijke herintroductie van verdachte voedingsmiddelen om te achterhalen welke voor ongemakken zorgen.
Twee elementen komen vaak terug als oorzaak voor symptomen van een moeilijke spijsvertering: een onevenwichtige microbiota (darmflora) en een doorlaatbaar darmslijmvlies. Het verstoorde evenwicht in het ene leidt tot doorlaatbaarheid van het andere, en omgekeerd! Over het algemeen zal een storing in een van de onderdelen van het spijsverteringsstelsel een invloed hebben op andere elementen, zoals bijvoorbeeld de enzymen.
Naast het mijden van bepaalde voedingsmiddelen kan u ook een beroep doen op:
De twee schrijfwijzen komen naast elkaar voor in de wetenschappelijke en medische literatuur. FODMAP komt overeen met het oorspronkelijke fermentable oligo acroniem, terwijl FODMAP's verwijst naar het meervoud van de verschillende groepen van deze fermenteerbare suikers: oligosachariden, disachariden, monosachariden en polyolen.
Deze nuance heeft geen invloed op het begrip of de toepassing van het dieet. Het belangrijkste is nog steeds om de voedingsmiddelen op te sporen die buikongemakken veroorzaken en uw dieet dienovereenkomstig aan te passen. Of we het nu hebben over een FODMAP- of een FODMAP-arm dieet.